دیسک و کاسه چرخ برخلاف لنت ترمز قطعه‌ای دائمی نیستند؛ با اینکه هر دو تعویض لنت نیاز به سنگ‌کاری (resurfacing) یا تعویض ندارند، اما سایش تدریجی و دمای بالای ناشی از ترمزگیری‌های سنگین، ظرفیت دفع حرارت دیسک را کاهش می‌دهد و می‌تواند به تاب برداشتن (warping)، ترک‌خوردگی یا ایجاد شیار عمیق منجر شود.
علائم زمان تعویض دیسک شامل لرزش پدال ترمز هنگام کاهش سرعت (نشانهٔ تاب برداشتن)، صدای سایندگی مداوم، شیار عمیق روی سطح اصطکاکی و لبهٔ قابل لمس در حاشیهٔ دیسک است. حداقل ضخامت مجاز (Minimum Thickness) که توسط سازنده روی لبهٔ دیسک حک می‌شود، مرز نهایی است — زیر این مقدار، دیسک نمی‌تواند گرمای کافی را دفع کند و ریسک شکستگی در ترمزگیری پرفشار بالا می‌رود.
کاسه چرخ (Brake Drum) در خودروهای قدیمی‌تر یا سیستم‌های ترمز عقب برخی پلت‌فرم‌ها کاربرد دارد. علائم سایش کاسه شامل ترمزگیری نابرابر، کشیده‌شدن خودرو به یک سمت و صدای نقره‌ای هنگام ترمز است. قطر داخلی کاسه نیز باید با حد مجاز سازنده مقایسه شود — یک کاسهٔ بیش‌ازحد سایش‌یافته با لنت جدید هم به‌درستی درگیر نمی‌شود.
بررسی دوره‌ای دیسک و کاسه در هر ۴۰٬۰۰۰ تا ۶۰٬۰۰۰ کیلومتر یا در هر تعویض لنت توصیه می‌شود. اگر دیسک تاب برده اما ضخامت آن کافی است، سنگ‌کاری تخصصی می‌تواند آن را بازیابی کند — اما هر دیسک فقط ۱ تا ۲ بار قابل سنگ‌کاری است، پس در خودروهای پرکاربرد یا رانندگی پرتنش، تعویض کامل دیسک با قطعهٔ اصلی اقتصادی‌تر است.
دیدگاه خود را بنویسید